 |
19 / 05 / 2007 | Eggert Sólberg Jónsson
Hvað var svona „fjandi skemmtilegt“?
Allir eiga sér sína drauma ríkisstjórn. Ég hef ég heyrt í mörgum sem helst óska sér R-listastjórnar, margir vildu framlengja núverandi stjórnarsamstarf en ég hef nánast engan hitt ég sem vill vekja upp draug Viðeyjarstjórnarinnar. Össur Skarphéðinsson skýrði þó frá því í kvöldfréttum í gær (18.5.2007) að það hefði verið „fjandi skemmtilegt“ að vera ráðherra í þeirri stjórn.
Þar sem ég geri ekki þá kröfu til allra sem lesa þetta krot mitt að þeir séu vel inn í stjórnmálasögu þá var Viðeyjarstjórnin ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Alþýðuflokks, forvera Samfylkingarinnar sem var við völd 1991-1995. Seint verður sagt að stjórnin hafi verið farsæl fyrir íslenskt efnahagslíf, ekki frekar en fyrri stjórnir þessara flokka, Nýsköpunarstjórnin (1944-1947) eða Viðreisnarstjórnin (1959-1971). Rifjum aðeins upp helstu afrek flokkanna. Þá vitum við hverju við gætum átt von á næstu fjögur árin náist samkomulag þeirra á milli.
Viðeyjarstjórnin hóf gjaldtöku í mennta- og heilbrigðiskerfi landsmanna. Réttlætingin var sú að þannig mætti auka kostnaðarvitund notendanna. Stjórnin fór í stríð við þá sem voru að ljúka háskólanámi og hækkaði endurgreiðsluhlutfall námslána í 7%. Þá má rifja upp að á meðan Alþýðuflokkurinn sat í heilbrigðisráðuneytinu jókst hlutur foreldra í tannlækningarkostnaði barna úr 15% í 25%.
Það er ekki tilviljun að Sjálfstæðismenn miðuðu í flestum tilfellum við árið 1995 þegar afrek þeirra í ríkisstjórn voru rifjuð upp fyrir síðustu kosningar. Þá kom Framsóknarflokkurinn inn í ríkisstjórn og síðan þá hefur ríkt eitt mesta hagsældar tímabil í íslensku þjóðfélagi. Kaupmáttur ráðstöfunartekna hefur hækkað um 60% á tímabilinu. Kaupmáttur launa hækkað um 35% og kaupmáttur lágmarkslífeyris um 27%.
Kaupmáttur meðallauna rýrnaði um 0,9% í tíð Viðeyjarstjórnarinnar og kaupmáttur lægstu launa hækkaði aðeins um 3,8%. Lágmarkslífeyrir aldraðra rýrnaði um 2,1% og öryrkja um 0,8%. Þegar kjörtímabili atvinnuleysis og stöðnunar lauk var ríkissjóður nánast kominn í þrot enda hafði hann verið rekinn með milljarða halla í mörg ár. Þriðji hæsti útgjaldaliður ríkissjóðs voru vaxtagjöld. Vaxtagjöldin voru hærri en útgjöld til menntamála. Þá mældist atvinnuleysi ítrekað yfir 5%. Í dag er það lítið sem ekkert.
Já, Össur minn. Þér fannst kannski „fjandi skemmtilegt “ í ríkisstjórn en ég er ekki viss um að almenningi hafi fundist „fjandi skemmtilegt “ að hafa þig þar.
Eggert Sólberg Jónsson
|
|
|
|
|
